southern comfort

Als je het mij vraagt is de liefhebber van global sounds dit jaar al flink verwend met ear candy uit Zuid-AfrikaGoed voor de tweede playlist in de reeks ‘another terrific waste of time’ op Spotify.

Het jaar begon al heel sterk met ‘Rejoice’, de samenwerking van de Zuid-Afrikaanse trompettist Hugh Masekela en de Nigeriaanse drummer Tony Allen. Wel al jaren geleden opgenomen en pas in de lente, vlak voor de dood van Allen, uitgebracht. Hugh Masekela was al in 2018 komen te gaan. 

Onlangs was er ook die heerlijke plaat ‘Keleketla!’, waarop de jongens van Coldcut werken met een heel diverse groep Afrikaanse muzikanten, vooral uit Zuid-Afrika. En net zoals bij het eerste nummer is het ook hier de typische afrobeat-ritmiek van van Tony Allen die het nummer zo’n geweldige drive geeft.

Ook bij Zoë Modiga klinkt de echo van de afrobeat, naast de Senegalese mbalax (hoor die talking drums!). Maar Zoë zelf komt uit Zuid-Afrika en is volgens het Britse magazine Songlines de coming star van daar. Dit nummer komt uit haar tweede album ‘Inganekwane’ (“sprookje”) dat ze net heeft uitgebracht op haar eigen label Yelloëwax. 

Meer experimenteel en van begin van dit jaar is ‘buffering juju’ van het duo Dumama + Kechou. Niet meteen typisch Zuid-Afrikaans, maar wel heel mooi.

Er zijn ook een stel knappe jazzplaten van of met Zuid-Afrikaanse muzikanten verschenen de afgelopen maanden. Ik denk bijvoorbeeld aan ‘We are sent here by history’, de tweede van Shabaka (Hutchings) & The Ancestors. Of ‘Modes of communication’, de eerste Blue Note plaat van een Zuid-Afrikaanse artiest: pianist en componist Nduduzo Makhathini. En niet te vergeten de fantastische drummer Asher Gamedze met zijn ‘Dialectic soul’, voor mij een van de beste jazzplaten van dit jaar. 

SPAZA is een improvisatie-collectief uit Johannesburg. Op hun tweede album ‘Uprize!’ staat de soundtrack van een documentairefilm over de opstand tegen het apartheidsregime en de studentenprotesten in Soweto in 1976. Het mooiste nummer uit de plaat is ‘Sizwile‘, maar dat staat al in de vorige playlist, daarom heb ik nog een ander nummer gekozen.

De playlist eindigt met twee Zuid-Afrikaanse muzikanten die al enige tijd wijlen zijn. Bassist Johnny Dyani (1945-1986) en saxofonist Dudu Pukwana (1938-1990) waren net als vele Zuid-Afrikaanse artiesten in de tweede helft van de jaren zestig in ballingschap in Europa beland. Ze maakten deel uit van de legendarische Zuid-Afrikaanse jazzband The Blue Notes en later ook van Chris McGregor’s Brotherhood of Breath, met bijna allemaal Zuid-Afrikanen in exile.

‘Song for Biko’ is een klassieker uit het Europese repertoire van Dyani, met verder nog Dudu Pukwana en ook Don Cherry als medemuzikant. Het titelnummer is natuurlijk opgedragen aan Steven Biko, de antiapartheid-strijder die opkwam voor burgerrechten voor de Zuid-Afrikaanse zwarten.

In 1968 maakte Dudu Pukwana in London opnames voor zijn eerste plaat onder eigen naam. Naast zijn werk met de andere Zuid-Afrikanen in Europese ballingschap speelde hij ook met de Britse folkies van die tijd: Beverly en John Martyn, The Incredible String Band en anderen uit de stal van producer Joe Boyd (zie Nick Drake, maar ook het global sounds label Hannibal!). Onder de hoede van Joe Boyd maakte Dudu Pukwana zijn debuut, maar de plaat werd in 1969 enkel in Zuid-Afrika uitgebracht. Nu heeft Matsuli Music het album opnieuw uitgebracht met extra tracks die pas onlangs weer zijn opgedoken. Op die extra tracks spelen o.a. ook ene Richard Thompson en Simon Nicol van (toen) The Fairport Convention mee. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: