another terrific waste of time

Het is allemaal de schuld van de Amerikaans/Nigeriaanse schrijver en fotograaf Teju Cole. Of nee, het komt door dat coronavirus. Ja, weer die corona. Dat zit zo: in het voorjaar van 2020 zou Teju Cole een van de gasten zijn op het Kunstenfestivaldesarts in Brussel. Hij zou daar in het kader van ‘Free School’ drie lessen geven over politiek, geschiedenis, gemeenschap en plezier met telkens een Spotify playlist als “cursus”: Extended listening, a short course on the music playlist.

Fascinerend, maar het feest ging dus niet door. Corona.

verbeelding

Als troostprijs kregen we via de site van Kunstenfestivaldesarts wel een link naar de playlist die Teju Cole speciaal voor het festival had gemaakt, inclusief een korte geschreven introductie over de playlist als “an act of imagination”. Teju Cole beelde zich in hoe hij na afloop van zijn lezingen samen met wat nieuwe vrienden in een Brusselse bar zou belanden, waar hoe dan ook muziek op de achtergrond te horen zou zijn. Welke muziek zou dat zijn? Hij liet zijn verbeelding los op Spotify en verzamelde heel diverse lijst met muziek van her en der, van toen en nu. Anderhalf uur onder de noemer ‘memory of a night – were it not for‘: een denkbeeldig souvenir aan een avond die nooit heeft mogen zijn.

Ik was er graag bij geweest, die denkbeeldige avond, want de muziek stond me zeker aan. Er passeerde moois uit Brazilië, Turkije, Afrika en Jamaica, helden als Fela Kuti, Mulatu Astatke en Lee Scratch Perry kregen een moment de gloire, en de hele selectie getuigde van een smaakvolle en weloverwogen keuze. De programmamaker in mezelf herkende meteen de liefde voor muziek die de samensteller van die playlist moest hebben.

Al gauw bleek dat Teju Cole geregeld nieuwe playlists deelt via zijn profielpagina op Spotify. Gretig begon ik te luisteren naar zijn verschillende en muzikaal heel diverse “programma’s”. Het deed me terugdenken aan de tijd dat ik zelf heel eclectische programma’s maakte voor Radio Scorpio in Leuven. Ik nam bijvoorbeeld een willekeurig thema en selecteerde dan al bladerend in mijn muziekcollectie via vrije associatie een uur muziek voor op de radio. Ik moest het doen met de muziek die ik zelf op elpee, cd of cassette had of die ik in de biblioteek of mediateek kon lenen. De mp3 was nog niet uitgevonden, laat staan dat er sprake was van Spotify.

tijdverlies

Geïnspireerd door de afspeellijsten van Teju Cole kreeg ik zin om zelf ook weer van die programma’s te maken. In de eerste plaats voor mijn eigen plezier, en dankzij de middelen van vandaag eventueel ook voor andere toevallige luisteraars. Ik had al wel eens virtuele mixtapes gemaakt en gedeeld via Mixcloud. Bij wijze van grap tekende ik die mixen als “another terrific waste of time production”. Ze hadden geen enkel ander nut of doel dan mij te laten spelen met mijn muziekcollectie. Een hobby als een ander, en aangenaam tijdverlies.

Zo komt het dat ik nu als een soort virtuele platendraaier begonnen ben aan een reeks afspeellijsten onder de noemer ‘another terrific waste of time’. De programma-ideetjes, die ik al een tijdje lijstgewijs in een notitieboekje noteerde, krijgen nu vorm in Spotify-afspeellijsten.

In navolging van Teju Cole beeld ik me in dat ik als het multiplenoise sound system ergens ben uitgenodigd om voor de muziek te zorgen. De enige restrictie is dat het ongeveer een uur moet duren en dat het allemaal muziek moet zijn die ik zelf goed vind. Voor de rest draai ik wat ik wil, zonder rekening te houden met stijl, genre, taal, format of wat dan ook.

De eerste playlist (ATWOT2020.01) heeft als subtitel ‘sticky things‘ en bevat muziek die de laatste tijd in mijn sound system lijkt te plakken: een lijst met recente en minder recente favorieten. Je hoort hoe verscheiden de muziek die gemakshalve onder “jazz” wordt ingedeeld kan klinken. Van free tot funky, van abstracte improvisatie tot rechtoe-rechtaan getoeter. En er is muziek uit andere contreien, “global sounds” als je wil, van Zuid-India via Zanzibar en Zuid- en West-Afrika tot de Afrikaanse diaspora in de USA. Er zijn momenten van meeslepende schoonheid en het eindigt met een aanstekelijke oorwurm van jewelste.

Dat is nog eens wat anders dan dat coronavirus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: